Παραπονεμένα λόγια έχουν τα τραγούδια μας, λες και τ' άδικο το ζούμε, μέσα από την κούνια μας...

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2007

Μ' ενοχλεί στην ψυχή!




Στις 18 Μάρτη του 2006, η Αθανασία Έφυγε ξαφνικά!

Αιφνίδιος θάνατος είπαν οι γιατροί.


Ήταν μόνο 62 ετών! Και γερή!


Πριν λίγες μέρες η Αθανασία έκλεισε χρόνο και κανείς ποτέ δεν έμαθε την αιτία του θανάτου της.


Πόσο χρόνο θέλει άραγε να βγει το αποτέλεσμα μιας νεκροψίας; Και ποιος ενημερώνει το αποτέλεσμα και σε ποιον;


Εγώ είμαι ένας απλός πολίτης. Ίσως και να μη μάθω ποτέ.

Οι συγγενείς όμως;


Η Αθανασία άφησε πίσω της ένα κορίτσι με "ιδαίτερες ικανότητες". Ζει με τον πατέρα της, ηλικίας 77 ετών, που κι αυτός χρειάζεται φροντίδα.


Ποιος νοιάζεται γι' αυτό το κορίτσι; Και με ποιο τρόπο;


Η πολιτεία πολύ αργεί να δώσει λύση. Πέρασε ήδη ένας χρόνος!

Ποιος νοιάζεται;
Εγώ; Μια ξένη. Ένας απλός πολίτης.
Τι με νοιάζει; Όπως όλοι κι εγώ! Ακολουθώ το πλήθος που λέγεται: "άνθρωποι" με μικρό α.
Τα κεφαλαία μας τελείωσαν.....
Ή όχι; Κι όμως. Κάτι μ΄ενοχλεί.
Κράτησα απόκομα (εφ. ΘΕΣΣΑΛΙΑ) απ' την αναγγελία της κηδείας της Αθανασίας, αυτής της Αγγελικής μορφής και μόλις πρόσεξα ότι στην πίσω πλευρά υπάρχει ένα ποίημα του Γιώργου Σεφέρη με τίτλο "Φυγή"!


Σοκαρίστηκα! Δεν έχω τη δύναμη να το δακτυλογραφήσω. Τρέμουν τα χέρια μου.


Ίσως γιατί από σύμπτωση(;) αυτά τα λόγια μου λένε κάτι παραπάνω...


ΑΘΑΝΑΤΗ θα μείνεις ΑΘΑΝΑΣΙΑ κι ας Έφυγες έτσι βιαστικά και τόσο πρόωρα!


Είχες ένα κορίτσι να φροντίσεις......


Ξέρω ότι η ψυχή σου έχει μείνει εδώ!


Κι αν κλείσαμε τα μάτια μας.....


κι αν το χαμόγελό σου, τότε, ήταν μαρμαρωμένο....


Κι αν εγώ μιλάω για σένα....
Συμπλήρωμα ξημερώματα Παρασκευής
..... είναι που
"δεν φοβάμαι την οργή των νεκρών"!
Εκείνοι "βλέπουν" καλύτερα και ξέρουν τις αλήθειες στη γη. Έχω μάθει να συζητάω μαζί τους προ πολλού και συννενοούμαι καλύτερα μ' αυτούς, παρά με τους ζωντανούς ανθρώπους.
Απ΄τους "ζωντανούς" λίγοι καταλαβαίνουν.
Σημείωση 27/3/2007
Δεν ήθελα να ανοίξω εδώ τα σχόλια. Το κάνω όμως μόνο γι' αυτό το θέμα. Σας ενημερώνω για να το ξέρετε όσοι γράψετε.
Σημείωση 30/3/2007
Ευχαριστώ όσους έγραψαν, ενώ ήξεραν πως θα κλείσουν τα σχόλια.
Είδα πως δεν μπορώ να απαντήσω ξεκάθαρα.... οπότε, ήταν περριτό να είναι ανοιχτά τα σχόλια.

Ενοχλεί τους πάντες!


Ντρέπομαι γιατί ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Θέλω καθαρή την θάλασσά μου!




Ας ρίξουμε την ευθύνη στον άνεμο....
Ελπίζω να μην τα ξαναδώ εκεί!