Αντέχει

***

Nikos Xanthopoulos

4 ώρες · 

YOUTUBE.COM

ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΟ, ΝΙΚΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Στίχοι: Πυθαγόρας Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος Μη με λυπάσαι διώξε με απόψε σαν να `μαι αγριολούλουδο και τη ζωή μου κόψε Εγώ γυμνός…

***

Γειτονιά, ο δρόμος σου στενός... (Και το blog, στενό...) Κάν' τε ΥΠΟΜΟΝΗ...

***

***
Γειτονιά, ο δρόμος σου στενός... (Και το blog, στενό...)
Κάν' τε ΥΠΟΜΟΝΗ...

***
" Υπομονή " - Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος,
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος (1964),
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αλίκη Βουγιουκλάκη. ► Από την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου "
Μοντέρνα Σταχτοπούτα " (1964) με τους:
Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ,
Σταύρος Ξενίδης, Άρης Μαλλιαγρός, Χρήστος Πάρλας,
Δέσποινα Νικολαΐδου, Αθανασία Μουστάκα, κ.ά. *** ΣΤΙΧΟΙ *** Γειτονιά, ο δρόμος σου στενός παγωνιά και γκρίζος ουρανός μαύρη ζωή, βράδυ πρωί για συντροφιά μια συννεφιά υπομονή, υπομονή, υπομονή Κάντε υπομονή κι ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός Κάντε υπομονή μια λεμονιά ανθίζει στη γειτονιά Υπομονή, υπομονή, υπομονή Κάντε υπομονή... Κάντε υπομονή...

«Πάρε τα χνάρια»...
Επιβάλλονται οι αναμνήσεις!
***

***

***

Φίλος... Κώστας Μπελμέζος ***

***

***

***
Πάρε τα χνάρια...
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης Στίχοι: Κώστας Βίρβος Στίχοι Πάρε τα χνάρια π’ άφησαν τα μαύρα δάκρυά μου κι έλα απόψε να με βρεις εκεί στην ερημιά μου Βήμα βήμα, δάκρυ δάκρυ, θα με βρεις σε κάποιαν άκρη να κλαίω για σέν’ αγάπη μου, που τωρα ζεις μακριά μου Αντιλαλούν οι ρεματιές όταν αναστενάζω και απ’ την καρδιά μου βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαράζω. Πάρε τα `χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς Δακρύζουν μάτια και καρδιές όταν αναστενάζω κι από τα στήθια βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαράζω. Πάρε τα χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς.

***

Κι αλλιώς:

Πάρε τα χνάρια
Καζαντζίδης Στέλιος Μουσική/Στίχοι: Δερβενιώτης Θεόδωρος/Βίρβος Κώστας	Από: Πάνος Στις: 09-12-2000  (2.8, με 109 ψήφους)

Dm D# Dm Gm D# Dm

Πάρε τα χνάρια π' άφησαν τα μαύρα δάκρυά...ααα... μου

A# C Dm Gm D# Dm

κι έλα απόψε να με βρεις εκεί στην ερημιά...ααα...μου

Gm D# Dm

A# F Gm D# F

Βήμα - βήμα, δάκρυ - δάκρυ, θα με βρεις σε κάποιαν άκρη

A# C Dm Gm D# Dm

να κλαίω για σέν' αγάπη μου, που τώρα ζεις μακριά...ααα...μου

Gm F D# Dm

G G+9 Cm D# F A#

Αντιλαλούν οι ρεματιές όταν αναστενά-ζω

Cm D# A# Gm

και απ' την καρδιά μου βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαρά-ζω

D# Cm F Gm D# Cm Dm

Πάρε τα 'χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς

Δακρύζουν μάτια και καρδιές όταν αναστενάζω

κι' από τα στήθη βγαίνουν φωτιές για σένα όταν σπαράζω

Πάρε τα χνάρια να με βρεις και σώσε με αφού μπορείς

πηγή

***
***
ΣΧ. Πολλά τα χνάρια, πολλές οι αναμνήσεις...
Κυλάει στις φλέβες μου αυτό το τραγούδι.

Του μετρητή...

Του μετρητή...

...Δεν είμαι αέρας... μα όταν "φυσάει"...
σκορπίζομαι...
"εξ ανάγκης" που λένε...

***

***
Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης Μουσική: Γιώργος Τσαγκάρης Δίσκος: Από 'μένα το Βασίλη Το έθνος μας απειλείται! Υπέρ βωμών και εστιών. Μα πρέπει να συντομεύουμε Εξοχότατε, μας περιμένουν για το τσάι! Εν θα ουκ εστί πόνος ου λύπη; Ένας ζητιάνος ξύνει τ’ αχαμνά του. Ο άγνωστος στρατιώτης κρυώνει στο χιονόνερο; Ο υπουργός χειρονομεί, μια γριά σταυροκοπιέται. Κύριε των δυνάμεων!!! Των δυτικών, βέβαια, δυνάμεων. Σκασμός, σκασμός λοιπόν μιλάει ο υπουργός! Τα γάντια χειροκροτούν, οι φαντάροι παρουσιάζουν όπλα, οι τράπεζες χωνεύουν τη λεία τους, δυο αστυνόμοι τρέχουν. Ποιος είναι; Τίποτα, τίποτα. Ποιος είναι; Ένας άνεργος λιποθύμησε. Τίποτα. Μπορεί και να πέθανε. Τίποτα. Σκασμός!!! Σκασμός λοιπόν μιλάει ο υπουργός! Πρέπει να εξοπλισθώμεν δια να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του έθνους... Μακάριοι οι πεινώντες και οι διψώντες; Ω! sorry! Ε, με συγχωρείτε! Η ελευθερία της πατρίδας ήθελα να πω; S. O. S. Φυσάει, φυσάει απόψε φυσάει. Τρέχουν οι δρόμοι λαχανιασμένοι, φυσάει κάτω από τις γέφυρες φυσάει μες τις κιθάρες φυσάει;. S.O.S. Δώσ’ μου το χέρι σου φυσάει; Δώσ’ μου το χέρι σου. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Φυσάει -
Vasilis Papakonstantinou - Fysaei

Μουσικο-στιγμές

Ήταν κοντά.
Η δουλειά κάνει τους άντρες.
Γιάννης Καλατζής

Μουσικο-στιγμές

Μεγαλοπιάστηκες και χάθηκες από την πιάτσα...

Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά...

Πάμε: Όλοι θα ζήσουμε και Γιώργος Κοινούσης!

Το θυμήθηκα, γιατί είδα έναν "πρώην φίλο" που "μεγαλοπιάστηκε" (δικαιολογημένα, βεβαίως! Το άξιζε, αλλά... από χαραχτήρα... μάλλον "ζούφιος"!)